Shih Tzu – charakter, wygląd, zdrowie i dla kogo jest ta rasa?

Shih Tzu to niewielki pies do towarzystwa o przyjaznym, inteligentnym i dość niezależnym charakterze. Dobrze odnajduje się w mieszkaniu, zwykle mocno przywiązuje się do ludzi i nie potrzebuje bardzo intensywnej aktywności, ale wymaga regularnej pielęgnacji, uwagi i konsekwentnego wychowania. Wzorzec FCI opisuje Shih Tzu jako psa inteligentnego, aktywnego, czujnego, przyjaznego i niezależnego.

To rasa dla osób, które szukają bliskiego towarzysza codziennego życia, ale są gotowe poświęcić czas nie tylko na spacery, lecz także na pielęgnację sierści, kontrolę oczu i zębów oraz naukę spokojnego funkcjonowania w domu.

Skąd pochodzi Shih Tzu? Historia rasy

Shih Tzu jest rasą kojarzoną z Chinami, ale jej historia ma również silne związki                      z Tybetem.Przodkowie tych psów trafiali do chińskiego cesarstwa jako dary, a niewielkie psy do towarzystwa były cenione na dworach i w cesarskich pałacach.

W przekazach dotyczących pochodzenia rasy pojawiają się także tybetańskie klasztory oraz legenda o Buddzie, któremu miał towarzyszyć mały pies zdolny przemienić się w lwa. To właśnie motyw lwa jest często łączony z nazwą i wyglądem Shih Tzu.

Rozwój współczesnej rasy wiąże się przede wszystkim z Chinami. Psy były hodowane na dworze cesarskim, a szczególną rolę w ich popularyzacji przypisuje się cesarzowej Cixi.  Z czasem Shih Tzu trafiły również do Europy, a Wielka Brytania odegrała ważną rolę  w dalszym uporządkowaniu hodowli i popularyzacji rasy poza Azją.

Dziś Shih Tzu jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych ras ozdobnych na świecie, ale jego rodowód kulturowy nadal bardzo mocno łączy Tybet, Chiny i tradycję psów hodowanych jako towarzysze człowieka.

Shih Tzu w skrócie

Shih Tzu należy do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa. Według wzorca FCI wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 27 cm, a masa ciała wynosi zwykle od 4,5 do 8 kg, przy czym za idealny przedział uznaje się 4,5–7,5 kg.

To mały, ale dość solidnie zbudowany pies. Jego charakterystyczne cechy to szeroka, okrągła głowa, duże oczy, krótka kufa, obfita sierść oraz ogon noszony wysoko nad grzbietem. FCI dopuszcza wszystkie umaszczenia. Najważniejsze jest jednak to, czego nie widać na zdjęciu: Shih Tzu został wyhodowany przede wszystkim jako pies do towarzystwa, dlatego relacja z człowiekiem jest bardzo ważną częścią jego codzienności.

Jaki charakter ma Shih Tzu?

Shih Tzu jest zwykle przyjazny, pogodny i mocno zainteresowany człowiekiem, ale nie należy do psów całkowicie podporządkowanych opiekunowi.

Właśnie ta niezależność często sprawia, że ludzie określają Shih Tzu jako „upartego”. Tymczasem pies może doskonale rozumieć, czego od niego oczekujemy, ale nie zawsze widzieć powód, żeby natychmiast wykonać polecenie.

To nie jest pies użytkowy nastawiony na ciągłą pracę z przewodnikiem. Przez lata jego podstawową rolą było towarzyszenie człowiekowi, dlatego temperament Shih Tzu wygląda inaczej niż u owczarka czy psa myśliwskiego.

Zazwyczaj dobrze sprawdza się u osób, które chcą psa bliskiego, ale jednocześnie potrafią zaakceptować jego własne zdanie.

Shih Tzu może być bardzo przywiązany do człowieka i jednocześnie zachowywać sporą niezależność. Te dwie cechy wcale się nie wykluczają.

Czy Shih Tzu jest uparty?

Shih Tzu może sprawiać wrażenie upartego, szczególnie jeśli trening jest monotonny albo opiekun oczekuje wielu powtórzeń tego samego ćwiczenia.

Znacznie lepiej sprawdzają się krótkie sesje, jasne zasady i nagradzanie właściwego zachowania.

Mały pies również powinien nauczyć się podstaw: przywołania, spokojnego czekania, chodzenia na smyczy, oddawania przedmiotów czy spokojnego znoszenia zabiegów pielęgnacyjnych.

W treningu praktyczne są niewielkie nagrody, które można szybko podać bez przerywania ćwiczenia. Trenerki TUF TUF z wołowiną i jabłkiem  mają mały format i zawierają 75% mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym 54% wołowiny i 5% żwacza. Dzięki temu można wykorzystać kilka małych kawałków podczas jednej krótkiej sesji zamiast za każdym razem podawać dużą przekąskę.

Przy niewielkim Shih Tzu ma to znaczenie także żywieniowe – im mniejszy pies, tym łatwiej nieświadomie zwiększyć dzienną ilość kalorii kilkoma dużymi nagrodami.

Czy Shih Tzu nadaje się do mieszkania?

Tak. Shih Tzu bardzo dobrze może funkcjonować w mieszkaniu, również niewielkim.

Nie potrzebuje dużego terenu ani ogrodu, pod warunkiem że regularnie wychodzi na spacery i ma możliwość poznawania otoczenia.

Przy tej rasie liczy się bardziej jakość codziennego życia niż liczba metrów kwadratowych. Pies potrzebuje spaceru, kontaktu z człowiekiem, odpoczynku i krótkich aktywności umysłowych.

Nie powinien jednak stać się psem, który większość świata ogląda z rąk opiekuna. Mały rozmiar nie oznacza, że Shih Tzu nie potrzebuje chodzenia, eksplorowania i samodzielnego poznawania otoczenia.

Ile ruchu potrzebuje Shih Tzu?

Shih Tzu nie należy do ras o bardzo wysokich wymaganiach ruchowych. Zwykle dobrze odpowiadają mu regularne, umiarkowane spacery połączone z możliwością węszenia, krótką zabawą i prostymi zadaniami.

Nie oznacza to jednak, że każdy pies potrzebuje dokładnie takiej samej ilości aktywności. Wiek, masa ciała, stan zdrowia i temperament mają duże znaczenie.

U Shih Tzu trzeba też brać pod uwagę krótką kufę. Psy brachycefaliczne mogą gorzej tolerować wysiłek i wysoką temperaturę, dlatego latem szczególnie ważne są spokojniejsze spacery i obserwowanie oddechu psa.

Shih Tzu nie musi więc biegać godzinami, żeby dobrze funkcjonować. Potrzebuje natomiast codziennego ruchu dopasowanego do swoich możliwości.

Czy Shih Tzu może zostawać sam?

Może nauczyć się zostawania samemu, ale warto rozpocząć tę naukę wcześnie i stopniowo.

Shih Tzu jest przede wszystkim psem do towarzystwa, dlatego duża część przedstawicieli rasy chętnie przebywa blisko człowieka. To nie oznacza, że pies powinien chodzić za opiekunem przez cały dzień.

Od szczeniaka dobrze jest uczyć go spokojnego odpoczywania we własnym miejscu oraz krótkich okresów bez człowieka obok.

Jeżeli pies szczeka, wyje, niszczy przedmioty albo wyraźnie panikuje po wyjściu opiekuna, problemu nie należy rozwiązywać karaniem. Trzeba przyjrzeć się sposobowi nauki samotności, a przy nasilonych objawach skonsultować się ze specjalistą od zachowania.

Czy Shih Tzu jest dobry dla dzieci?

Shih Tzu może być dobrym psem rodzinnym, szczególnie jeśli dzieci potrafią spokojnie obchodzić się ze zwierzęciem.

Jego niewielkie rozmiary bywają jednak mylące. Mały pies nie jest zabawką i może zostać przypadkowo skrzywdzony przez dziecko, które mocno go przytula, podnosi albo ciągnie za sierść.

Dlatego dorosły powinien nauczyć dziecko, żeby nie przeszkadzało psu podczas snu                        i jedzenia, nie brało go na ręce bez potrzeby i pozwalało mu odejść.

Dobre relacje między Shih Tzu a dziećmi zależą więc nie tylko od temperamentu psa, ale także od zasad obowiązujących w domu.

Czy Shih Tzu dogaduje się z innymi psami i kotami?

Wiele Shih Tzu dobrze funkcjonuje z innymi psami oraz kotami, szczególnie jeśli od początku ma z nimi dobre doświadczenia.

Duże znaczenie mają jednak socjalizacja i temperament konkretnego zwierzęcia.

Przy spotkaniu z dużo większym, bardzo żywiołowym psem trzeba uważać przede wszystkim na różnicę wielkości. Nawet przyjazna zabawa może być dla małego Shih Tzu zbyt intensywna.

W przypadku kota warto zapewnić mu możliwość wycofania się w miejsce niedostępne dla psa i nie wymuszać kontaktu.

Jak wygląda Shih Tzu i ile waży?

Shih Tzu to niewielki, krępy pies o charakterystycznej, obfitej szacie. Ma szeroką, okrągłą głowę, duże oczy i krótką kufę. Jego tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie, kończyny są krótkie i umięśnione, a bogato owłosiony ogon noszony wysoko nad grzbietem.

Sierść Shih Tzu jest długa i gęsta, z umiarkowanym podszerstkiem. Nie powinna być kręcona, choć lekka fala jest dopuszczalna. Wzorzec FCI podkreśla też, że włos nie może ograniczać widzenia ani swobodnego ruchu psa. Dorosły Shih Tzu waży od 4,5 do 8 kg, a za idealną masę FCI uznaje 4,5–7,5 kg. Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 27 cm. Sama liczba na wadze nie wystarcza jednak do oceny prawidłowej kondycji. Liczy się także budowa konkretnego psa i proporcje jego ciała. U tak niewielkiej rasy nawet niewielki przyrost masy może być istotny, dlatego warto regularnie kontrolować sylwetkę i wagę.

Jak pielęgnować Shih Tzu?

Pielęgnacja jest jednym z najbardziej wymagających elementów życia z Shih Tzu.

Długa szata wymaga regularnego rozczesywania, ponieważ łatwo może tworzyć kołtuny. Im dłuższy włos, tym więcej pracy będzie wymagał.

Dlatego część opiekunów wybiera krótszą fryzurę utrzymywaną przez regularne wizyty                  u groomera. Skrócenie włosa zmniejsza ilość pracy, ale nie oznacza całkowitego braku pielęgnacji.

Szczególnej uwagi wymagają okolice:

• oczu,
• uszu,
• pyska,
• łap,
• pach i miejsc podatnych na kołtunienie.

Przy długim włosie na głowie ważne jest również takie jego ułożenie, żeby nie ograniczał widzenia. FCI wręcz zaleca podwiązywanie włosa na głowie w sposób, który nie przeszkadza psu.

Czy Shih Tzu gubi sierść?

Shih Tzu jest często wybierany przez osoby, którym zależy na ograniczeniu ilości włosa pozostającego w domu, ale określenie go jako psa „nieliniejącego” może być zbyt dużym uproszczeniem.

Ma długi włos i podszerstek, a martwe włosy często pozostają w szacie, dopóki nie zostaną usunięte podczas czesania.

Dlatego mniejsza ilość włosów na podłodze nie oznacza braku pracy pielęgnacyjnej.                      W praktyce jest odwrotnie: Shih Tzu wymaga bardzo regularnego czesania właśnie po to, żeby jego szata pozostała w dobrym stanie.

Na co najczęściej choruje Shih Tzu?

Budowa Shih Tzu może wiązać się z określonymi predyspozycjami zdrowotnymi, ale nie oznacza to, że każdy pies będzie chorował.

Szczególnej uwagi wymagają oczy. Ich położenie i budowa pyska zwiększają podatność na urazy rogówki i niektóre choroby okulistyczne, dlatego mrużenie oka, zaczerwienienie, silne łzawienie, zmętnienie lub pocieranie pyska łapą powinny skłonić do szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Warto również zwracać uwagę na zęby. U małych ras niewielka szczęka może oznaczać większe zagęszczenie zębów, dlatego profilaktyka stomatologiczna i regularne kontrole mają duże znaczenie. Dane dotyczące Shih Tzu wskazują choroby przyzębia jako jeden z częściej rejestrowanych problemów zdrowotnych tej rasy. Shih Tzu jest także rasą brachycefaliczną, czyli o skróconej części twarzowej czaszki. Nie każdy pies będzie miał problemy oddechowe, jednak głośny oddech, trudności podczas wysiłku czy wyjątkowo słaba tolerancja ciepła powinny być ocenione przez lekarza weterynarii.

Ile żyje Shih Tzu?

Shih Tzu należy do ras stosunkowo długowiecznych.

Dane o długości życia różnią się zależnie od metodologii. W analizach populacyjnych opartych na dokumentacji weterynaryjnej podawana jest mediana wieku śmierci około 12,7 roku, natomiast popularne zestawienia rasowe często podają zakres około 12–16 lat.

Na długość życia konkretnego psa wpływają jednak nie tylko geny, lecz także masa ciała, żywienie, profilaktyka stomatologiczna, aktywność i szybkie reagowanie na problemy zdrowotne.

Czy Shih Tzu łatwo tyje?

Shih Tzu nie potrzebuje ekstremalnej ilości ruchu, dlatego stosunkowo łatwo stworzyć sytuację, w której pies otrzymuje więcej energii z jedzenia, niż rzeczywiście wykorzystuje.

Szczególnie trzeba uważać na przekąski.

Czym karmić Shih Tzu?

Podstawą żywienia Shih Tzu powinna być pełnoporcjowa karma dopasowana do wieku, masy ciała, kondycji i poziomu aktywności psa.

Nie istnieje jedna receptura odpowiednia dla wszystkich przedstawicieli rasy. Szczeniak ma inne potrzeby niż dorosły pies, a senior inne niż młody Shih Tzu.

Przy niewielkim psie warto zwrócić uwagę również na praktyczne cechy karmy: wielkość granulki, możliwość dokładnego odmierzania porcji i wartość energetyczną.

Dla dorosłego Shih Tzu jednym z możliwych wyborów może być BULT z jagnięciną dla dorosłych psów małych ras. To pełnoporcjowa karma przygotowana właśnie dla dorosłych psów małych ras, z małymi granulkami łatwiejszymi do chwytania i gryzienia. Receptura zawiera 32% jagnięciny oraz m.in. siemię lniane, suszoną cykorię i olej z łososia. Siemię lniane i cykoria dostarczają składników wspierających prawidłową pracę przewodu pokarmowego, a olej z łososia jest źródłem kwasów tłuszczowych omega-3, ważnych m.in. dla skóry i sierści. Przy Shih Tzu ma to praktyczne znaczenie nie tylko ze względu na mały rozmiar granulki, ale również na długą szatę i potrzebę dbania o kondycję skóry oraz przewodu pokarmowego

Zalety i wady Shih Tzu

Do największych zalet tej rasy można zaliczyć niewielkie rozmiary, przyjazne usposobienie, silne przywiązanie do człowieka i stosunkowo umiarkowane wymagania ruchowe.

Shih Tzu może dobrze odnaleźć się zarówno w rodzinie, jak i u jednej osoby. Nie potrzebuje dużego domu ani ogrodu.

Trzeba jednak zaakceptować drugą stronę medalu.

Długa sierść wymaga systematycznej pielęgnacji, okolice oczu i zęby wymagają kontroli, a krótka kufa oznacza konieczność większej ostrożności podczas upałów i wysiłku. Pies mocno nastawiony na kontakt z człowiekiem powinien też zostać nauczony spokojnego pozostawania samemu.

Dla kogo Shih Tzu będzie dobrym wyborem?

Shih Tzu najlepiej pasuje do osoby, która chce niewielkiego psa do towarzystwa i jest gotowa poświęcić mu dużo codziennej uwagi, ale niekoniecznie szuka partnera do bardzo intensywnego sportu.

Może dobrze odnaleźć się w mieszkaniu, w rodzinie, u osoby pracującej z domu czy u seniora prowadzącego umiarkowanie aktywny tryb życia.

Nie będzie natomiast najlepszym wyborem dla kogoś, kto chce psa wymagającego minimalnej pielęgnacji.

Warto też pamiętać, że niewielki pies nadal potrzebuje wychowania. Brak zasad nie staje się mniejszym problemem tylko dlatego, że pies waży sześć kilogramów.

Shih Tzu może być łatwym towarzyszem codziennego życia, ale nie jest psem bez potrzeb. Najwięcej wymaga nie pod względem kilometrów na spacerze, lecz regularności: pielęgnacji, kontaktu, profilaktyki i spokojnego wychowania.

6 ciekawostek o Shih Tzu – czy wiesz, że…?

1. Shih Tzu ma historię związaną zarówno z Tybetem, jak i Chinami

Choć rasa najmocniej kojarzy się z chińskim dworem cesarskim, jej historia sięga również psów pochodzących z Tybetu. To właśnie niewielkie psy do towarzystwa trafiające między Tybetem a Chinami miały odegrać ważną rolę w powstaniu późniejszego Shih Tzu.

2. Nazwa Shih Tzu nawiązuje do lwa

Shih Tzu bywa tłumaczone jako „lwi pies”. Nie chodzi oczywiście o podobieństwo do prawdziwego lwa, ale o symbolikę lwa silnie obecną w tradycji buddyjskiej. Charakterystyczna obfita szata i włos wokół głowy dodatkowo wzmacniały to skojarzenie.

3. Shih Tzu żył na chińskim dworze cesarskim

Przodkowie współczesnych Shih Tzu byli cenionymi psami do towarzystwa w cesarskich pałacach. Nie hodowano ich do polowania czy pracy w gospodarstwie — ich rolą było przede wszystkim przebywanie blisko ludzi. To ciekawie tłumaczy, dlaczego także współczesny Shih Tzu tak często szuka kontaktu z człowiekiem.

4. Shih Tzu przez lata mylono z Lhasa Apso

Obie rasy mają podobne korzenie, niewielkie rozmiary i długą sierść, dlatego dawniej nie zawsze wyraźnie je rozróżniano. Dziś mają oddzielne wzorce i różnią się między innymi budową, proporcjami oraz typem głowy.

5. Shih Tzu jest rasą ozdobną, ale wcale nie musi być „kanapowcem”

Należy do grupy IX FCI – psów ozdobnych i do towarzystwa, a jego wzorzec ma numer 208. Określenie „rasa ozdobna” nie oznacza jednak psa, który powinien wyłącznie leżeć na poduszce. Shih Tzu nadal potrzebuje spacerów, nowych bodźców, węszenia i możliwości poznawania świata.

6. Charakterystyczna długa grzywka nie powinna zasłaniać mu oczu

Efektowna szata jest jednym ze znaków rozpoznawczych Shih Tzu, ale wygląd nie powinien utrudniać psu normalnego funkcjonowania. Włos na głowie często jest podwiązywany właśnie po to, aby pies dobrze widział i mógł swobodnie poruszać się oraz obserwować otoczenie.

Najczęstsze pytania o Shih Tzu

Czy Shih Tzu jest dobrym pierwszym psem?

Tak. Shih Tzu może być dobrym wyborem dla początkującego opiekuna, jeśli ten jest przygotowany na regularną pielęgnację, spokojne wychowanie i codzienny kontakt z psem. To rasa niewielka i zwykle dobrze odnajdująca się w domu, ale nie jest psem całkowicie bezproblemowym — wymaga czasu, konsekwencji i dbania o sierść, oczy oraz zęby.

Czy Shih Tzu może mieszkać w bloku?

Tak. Shih Tzu dobrze odnajduje się w mieszkaniu i nie potrzebuje dużego ogrodu, jeśli każdego dnia wychodzi na spacery i ma możliwość poznawania otoczenia. Ma umiarkowane potrzeby ruchowe, dlatego życie w mieście zwykle nie stanowi problemu. Ważniejsze od metrażu są regularność spacerów, kontakt z człowiekiem i spokojne miejsce do odpoczynku.

Czy Shih Tzu dużo szczeka?

Nie każdy Shih Tzu jest bardzo wokalny. Pies może jednak szczekać na dźwięki dochodzące z klatki schodowej, gości, inne psy albo wtedy, gdy jest pobudzony czy domaga się uwagi. Dużo zależy od temperamentu, wychowania i tego, jak opiekun reaguje na szczekanie od pierwszych miesięcy życia psa.

Czy Shih Tzu może zostawać sam w domu?

Może się tego nauczyć, ale samotność warto wprowadzać stopniowo. Shih Tzu jest psem mocno nastawionym na kontakt z człowiekiem, dlatego nie powinien od początku spędzać wielu godzin sam. Dobrze jest uczyć szczeniaka spokojnego odpoczynku również wtedy, gdy opiekun nie znajduje się tuż obok.

Jak często trzeba czesać Shih Tzu?

To zależy przede wszystkim od długości sierści. Shih Tzu utrzymywany w długiej szacie może wymagać bardzo regularnego, nawet codziennego rozczesywania, szczególnie w miejscach, w których łatwo powstają kołtuny. Krótsza fryzura ułatwia pielęgnację, ale nadal trzeba kontrolować okolice oczu, pyska, uszu, łap i pach.

Czy Shih Tzu nadaje się dla dzieci i seniorów?

Może dobrze odnaleźć się zarówno w rodzinie z dziećmi, jak i u seniora prowadzącego umiarkowanie aktywny tryb życia. Przy dzieciach trzeba jednak pamiętać, że niewielki pies jest stosunkowo delikatny i nie powinien być noszony, ściskany ani traktowany jak zabawka. W przypadku seniora warto natomiast uwzględnić czas i koszty związane z regularną pielęgnacją.

Ile kosztuje utrzymanie Shih Tzu?

Koszt utrzymania Shih Tzu zależy od sposobu żywienia, profilaktyki weterynaryjnej i pielęgnacji. Oprócz karmy trzeba uwzględnić m.in. szczepienia, zabezpieczenie przeciw pasożytom, kontrole stomatologiczne, kosmetyki i akcesoria do czesania.

Przy tej rasie istotnym wydatkiem mogą być również regularne wizyty u groomera, szczególnie jeśli pies jest utrzymywany w krótszej fryzurze. Do tego dochodzą jednorazowe koszty wyprawki, takie jak legowisko, transporter, smycz, szelki, miski czy szczotki.

Dlatego Shih Tzu nie jest drogą rasą pod względem ilości zjadanego pokarmu, ale pielęgnacja może stanowić zauważalną część miesięcznych wydatków.